Ze zijn er nog: mensen die het leuk vinden om (vooral in het weekend) de lokale agenda’s af te speuren op zoek naar een leuk evenement, eventueel van amateurgezelschappen. Muzikale evenementen scoren dan vaak hoog. Mensen die de lokale en regionale cultuur een warm hart toedragen, geen hoge maatstaven aanleggen rond professionaliteit en kwaliteit, maar eerder voor de gezelligheid, de ontmoeting met gelijkgestemden en het ongedwongen plezier gaan. Natuurlijk zijn ze dan aangenaam verrast als het evenement ook nog eens professionaliteit en kwaliteit uitstraalt.

Bij sympathisanten willen we graag opvallen: in feite zijn het onze fans. Want ze doen wel net of het niet uitmaakt bij welk muziekgezelschap ze hun zondag doorbrengen, toch kijken ze best wel of ze het orkest of koor al kennen. En als je weet op te vallen, ergens een snaar weet te raken, dan heb je misschien een fan voor het leven.

De sympathisanten vormen de fanbase van ons koor – en wie niet met die term bekend is: het is een begrip dat stamt uit de popmuziek-marketing. Een fanbase kweek je door fans aan je te binden. En volgens mij werkt dat ook in de klassieke muziekpraktijk: mensen komen zelden uitsluitend en alléén voor de muziek naar een concert van een amateurkoor als het onze. Allereerst moeten ze verleid worden om daarheen te gaan. Die verleiding bestaat natuurlijk primair uit het muzikale gebodene, maar daarnaast komen er ook andere aspecten kijken: hoe word je als potentiële bezoeker aangesproken? Wat voor indruk maken de mensen die in het koor zingen? Welke informatie krijg je voorafgaand aan en tijdens het concert? Wordt er gelegenheid tot napraten geboden? Welke uitstraling heeft de muziek en wie kom je op dat concert allemaal tegen? Kortom: de Sympathisant is een vat vol wensen en verwachtingen. De kunst van goede PR is het om die wensen en verwachtingen te vervullen, niet nadrukkelijk, maar juist zonder dat betrokkenen zich een richting opgeduwd voelen of in een clubje gezogen. Want één ding hebben al onze bezoekers wel gemeen, denk ik: al te commercieel en gelikt roept weerstand op.

Toch zijn onze inspanningen gericht op het kweken van een hechte fanbase, of, met een minder commerciële term, een hechte ‘Vrienden-van-Maqam’-club. Mensen die ons een warm hart toedragen en anderen uitnodigen om met hen mee te gaan om naar ons te luisteren.

Bijzondere aandacht binnen deze groep verdient de groep journalisten. Of ondernemers. Het zou mooi zijn een bevriende journalist bij de Gelderlander te hebben die met verstand van zaken over ons kan schrijven. Of een ondernemer met geld te veel, die het wel interessant vindt om een koor te sponsoren. Kortom: het zou mooi zijn als we mensen voor ons kunnen winnen die meer kunnen betekenen dan alleen het kopen van een kaartje.

Sympathisanten ontvangen onze nieuwsbrief, worden nieuwsgierig gemaakt voor de website en kopen de speciale Vriendentickets bij onze uitvoeringen. Het is ook lucratief om de warme band om te vormen tot sympathisanten: dat mensen niet langer slechts komen omdat jíj́ zingt, maar omdat ze fan zijn van MAQAM. Daar past ook een herkenbaar logo bij. Wie weet, misschien kunnen we over enige tijd een webshop openen met linnen tasjes en T-shirts met ons logo erop. Gaaf toch?

Het leuke van het benaderen van ons publiek zit hem in het feit dat we eigenlijk niks van hen weten. We moeten dus door schade en schande wijs worden. Ooit ben ik begonnen met het versturen van nieuwsbrieven rond de concerten. Niet één, maar meerdere, waarbij het doel is, mensen nieuwsgierig te maken. Hoe je dat doet, weet ik ook niet, maar we kunnen natuurlijk van alles proberen. Aanvankelijk kregen we afmeldingen van mensen die niet gediend zijn van zoveel mail, maar thans is het bestand van belangstellenden redelijk constant en komen er bij elk concert nieuwe kaartkopers (en dus contacten) bij. We hebben nu zo’n 500 contacten. Het mooie zou zijn als we ook nieuwe dingen kunnen uitproberen. Niet alleen een glaasje na afloop of in de pauze, maar ook andere zaken. Zoals de programmering voor het project Opéra de Mariage, waarbij Miriam een echte opera-uitvoering wil benaderen. Dat roept beslist nieuwsgierigen naar ons concert! Ook onze presentatie op Podium voor de Stad, waarbij we een mis zongen en vrijwel iedereen tot het laatst bleef zitten, was een voorbeeld van het kweken van meer sympathisanten, een groep die de oren spitst als ze ergens de naam van Maqam horen vallen. Misschien heb je ook ideeën wat we nog meer kunnen doen om deze groep zo groot mogelijk te maken. Schrijf ze hier onder en we gaan samen Zanggroep Maqam tot een begrip in Nijmegen en omgeving maken!